İnsanın yalnızlığı ne tuhaf. Bazen kalabalıklar içinde yalnızsın. Bazen kendinleyken… Yalnızlığı önce kişilere bağladık sonra kendinle vakit geçirmeye. Yalnızlık bağ kurmakla ilgiliydi. Bizde gidip kendimize bir eş bulduk. Eşiyle bağ kuranları şanslı gördük. Kendiyle bağ kurabilenleri havalı bulduk. Ama kimse çıkıp maneviyattan bahsetmedi. Yalnız geldik yalnız öleceğiz lafı belki de insanın içindeki boşluktan çıktı. Her […]
Bu sene benim için fazlalıklarımdan arınma yılıydı. Fakat hala tuttuklarımı bırakmakta zorlandığımı fark ettim. Eşyaları bırakmak, atmak, temizlemek çok kolaymış. İnsanın içini temizlemesi, yürek istiyor. Diyelim ki bırakabildin. Örneğin hayallerini, düşlerini, hedeflerini. Yeni, sade ve yaşanılabilir başka bir yol çizdin kendine. Geçmişin, peşini bırakabileceğini mi düşünmüştün? Yeni hayaller, yeni hedeflerle sadeleştirdiğin o hayatı karmaşıklaştırmak için […]
İçimizdeki karanlığı görmek ne zor. Sabahattin Ali’nin romanındaki Ömer gibi her şeyi içimizdeki şeytana atfediyoruz. Ya sistem, ya kapitalizm, ya şeytan, ya da insanlar. Kimse masum değil. Ne şeytan ne de insan. Ama insanın bir şansı var. Seçim şansı. İçindeki karanlığı fark edip ışığı seçme şansı. Ya da hülyada kalıp bu dünyayı çekilebilir kılma çabası. […]
Bir an, ki, geçmişi silip attığınız. Bir an, ki, varlığınızı yok ettiğiniz. İnanmak?? Yapabileceğine inanmak?? Nedir insanı denemekten alıkoyan! Yanlışları yanlış yapan nedir? Hata yapmak neden lüks? Mükemmeliyet arzusu tıpkı kan arzusu! Beşer şaşar değil miydi!? Yapabileceğine inanmaya neden ihtiyacın var? Denemek, bu dünyanın gerekliliğidir. Sadece denemek için yaşarız. Yaşadıklarımız, yaşamayı denemektir.
Başlamak mıydı zor olan? Devam etmek mi? Başlamak başarmanın yarısıymış. Belki de yarısı olan şey başarmak değildir. Kusurla yapabilmektir. Japon seramikleri gibi.
İnsan neden ne düşündüğünü bilemez? Zihnin karmaşası, düşüncelerin dağınıklığı ve içsel sessizlik üzerine bir yazı. İnsan bazen ne düşündüğünü bile bilmiyor.Düşünceler çoğu zaman zihnimize sırayla üşüşmüyor. İç içe geçmiş, yarım kalmış ve sürekli yer değiştiriyor. Bir şeyi düşünürken aslında başka bir şeyin izini sürüyor sonra o da başka bir şeye bağlanıyor. Başlangıç noktası kaybolduğu gibi […]
Kendime yaptığım haksızlığı başka hiçbir canlıya yapmıyorum. Eşyalara bile olduklarından fazla değer veriyorum ama kendimi değerden yoksun bırakıyorum. Neyse ki bugün bunun farkındayım ve bunu yapmayacağım. Kendime yaptığım bu ağır eleştiriyi kabul etmeyeceğim. Çünkü zihnimden geçen her düşünceyi benimsemek zorunda değilim. Ve yine çünkü, düşündükçe değer verdiğim zamanları hatırlıyorum. Üstelik kimin sesi olduğunu bilmediğim, bana […]
Hani keşfedilip başarılı olan insanlar var ya gerçekten var mı? Hayallerin mümkün olması için ne olması gerekiyor? Çaba? Mücadele? Umut? Sabır? İrade? Keşfedilmeyi beklemek? Peki ya kader? Hayat karşımıza neler çıkarıyor? Hayatın karşımıza çıkardıklarını görebiliyor muyuz? Sadece bekliyor mu yoksa fırsatlar yaratıyor muyuz? Fırsatları kaçırmaya iznimiz var mı? En önemlisi de tüm bunların bir deneyim […]
Hayatınızda hangi ayrıntılara daha fazla dikkat ederseniz iyi olur? Hayatın bir şekilde devam ettiği gerçeği… Kişisel hayatımızda ne yaşadığımızdan önemsiz olarak günler geçiyor. Bir şekilde hayat devam ediyor. Bizim hayatımız alt üst olsa da, her şeyi kaybetmiş olsak da veya yaşama sebebimiz olmasa bile hayat devam ediyor. Bu durum biraz gönül kırıcı ve gücendirici olsa […]
Sizi ne sinirlendirir? Saygısızlığa tahammülüm yoktur. Katlanamıyorum, dayanamıyorum. Hoş görebiliyorum ama saygısızlık yapan kişi içimde çoktan ölmüş oluyor. Birinin arkasından kötü konuşulduğunda Birini anlamaya çalışmadan yargı dağıtıldığında Biri; işi, ailesi, evi, arabası, giyimi kısaca statüsü yüzünden görülmediğinde, aşağılandığında Her şeyin kurbanı olup suç başkalarında arandığında … Çok sinirlenirim. Her biri bir saygısızlık içeriyor. İnsanın başkasına […]
