Hedeflerin Kölesi Olmak

Bu sene benim için fazlalıklarımdan arınma yılıydı.

Fakat hala tuttuklarımı bırakmakta zorlandığımı fark ettim.

Eşyaları bırakmak, atmak, temizlemek çok kolaymış.

İnsanın içini temizlemesi, yürek istiyor.

Diyelim ki bırakabildin.

Örneğin hayallerini, düşlerini, hedeflerini.

Yeni, sade ve yaşanılabilir başka bir yol çizdin kendine.

Geçmişin, peşini bırakabileceğini mi düşünmüştün?

Yeni hayaller, yeni hedeflerle sadeleştirdiğin o hayatı karmaşıklaştırmak için yine karşına çıkacak.

“Gerçekten istemek” yetmez.

Her daim, ana hedefin için başka şeylerden vazgeçmek zorundasın.

Cesaret yola çıkmakta değil. Yola çıkmak bir anlık mesele.

Bırakmak, vazgeçmek, yüklerinden kurtulmak cesaret ister.

Tekrar ve tekrar karşına çıktığında defalarca kez bırakabilmek cesaret ister.

Yoldan sapabileceğini kabul etmek cesaret ister.

Ve bir gün koyduğun hedefe, olur ya hayat bu, ulaşamazsan yaşamaya devam edebilmek cesaret ister.

Hedeflerin kölesi olmanızı değil, keyfi yaşarken yönetebilmenin tadını almanız dileğiyle.


sosyoşifacı sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Hedeflerin Kölesi Olmak” için 4 yorum

  1. Hedefe sahip olmak basittir, zor olansa o hedefin ardında durma cesaretini gösterebilmek. Fedakarlık her zaman gerekli midir bilmem ama çoğu zaman vermeden alamayız. Çok güzel özetlemişsiniz, yalnız katılmadığım bir nokta şu: Geçmiş bizi takip etmez, o hep oradadır. Onu görmezden gelmeye çalışırız, iteriz, kakarız, bazen onunla dertleşiriz sonra yine sırtımızı döneriz ama o hep oradadır. İnsanın kontrol edemediği şeyleri kabullenip devam etmesi gerekiyor yoksa dediğiniz gibi geçmiş bir anda köklerini çıkarıp yürümeye başlayabilir.

    Liked by 1 kişi

Yorum bırakın