Oysa Herkes Öldürür Sevdiğini

Oysa herkes öldürür sevdiğini,Kulak verin bu dediklerime,Kimi bir bakışı ile yapar bunu,Kimi dalkavukça sözler ile…Kimi bir bakışıyla yapar bunu,Kimi dalkavukça sözlerle.Korkaklar öpücük ile öldürür…Yürekliler kılıç darbeleriyle.Kimi gençken öldürür sevdiğiniKimi yaşlıyken.Şehvetli ellerle boğar kimiKimi altından ellerleMerhametli kişi bıçak kullanırÇünkü bıçakla ölen çabuk soğurKimi yeterince sevmez kimi fazla severKimi satar; kimi de satın alırKimi gözyaşı döker öldürürkenKimi […]

Başlıksız yazılar

“Sade yaşamak, daha fazla görebilmek için  daha az şeye bakmak, daha fazla yapabilmek için daha az yapmak, daha fazla şeyi sahiplenebilmek için daha az şeyi satın almak demektir.” Jon Kabat-Zinn

İnsan Neden Ne Düşündüğünü Bilemez?

İnsan neden ne düşündüğünü bilemez? Zihnin karmaşası, düşüncelerin dağınıklığı ve içsel sessizlik üzerine bir yazı. İnsan bazen ne düşündüğünü bile bilmiyor.Düşünceler çoğu zaman zihnimize sırayla üşüşmüyor. İç içe geçmiş, yarım kalmış ve sürekli yer değiştiriyor. Bir şeyi düşünürken aslında başka bir şeyin izini sürüyor sonra o da başka bir şeye bağlanıyor. Başlangıç noktası kaybolduğu gibi […]

Henüz Ölmedik

Savruluruz bazen günlerce. Oradan oraya, oradan oraya. Hayatımız akarken en çok başarısızlıklarımız gelir gözümüzün önüne. Hayalini kurduğumuz yaşama sahip olmamız gelir. Dikkatimizi dağıtan ne çok şey olmuş, ne çok kez yoldan çıkmışızdır. Çoğu zaman yolda olduğumuzu bile unuturuz. Dönüp baktığımızda gördüğümüz tek şey ağaçtan düşen yaprağın rüzgarda savrulması, kaybolmasıdır. Unuturuz rüzgarın suçu olmadığını. Unuturuz yaprağın […]

Başlıksız

Hayat iyi kötü sürprizlerle dolu. Hiçbir şey istediğimiz gibi gitmiyor. Çünkü hayatın kendi akışı olduğunu hesaba katmıyoruz. Her şey olması gerektiği gibiyse biz olanın neresindeyiz?

Başlıksız

“Görmek bir kum tanesinde bir dünyaVe bir cennet bir yaban çiçeğindeTutmak sonsuzluğu avucundaVe ebediyeti bir saatin içinde.”William Blake

Başlıksız

Aynı yerde aynı patinajlar. Değişmeyen duygular. Değişmeyen düşünceler. Değişmeyen hayatlar. Balçık her yere yapışmış. Kurtulmak imkansız. Belki de sadece zamanı değil.

Her Şey ve Herkes Unutulur

İnsan hafızası ne tuhaf şey. Kendi hafızama ayrıca şaşırıyorum. Bazen asla silinmez bir yara izi bazen de kuma yazılmış bir yazı gibi. “Yılın son yazısı” adlı yazımı gördüm tesadüf eseri. Merak edip okudum. Yazmayı bıraktığım için fark ettiğim anlam hatalarını bir kenara koyarsam hastalığımdan bahsettiğimi bilmiyordum. Nazım Hikmet Ran’ ın Akrep Gibisin şiirini paylaşmak istedim […]

Başlıksız

Dün gece masal okudum. Uyumadan önce minik bir masal. Kendim için bir şey yapmak o kadar da zor değilmiş. Bunca zaman kızgınım diyerek kendimden kaçmışım. Oysa en çok ihtiyacım kendime göstereceğim şefkatmiş.