İnsanın yalnızlığı ne tuhaf. Bazen kalabalıklar içinde yalnızsın. Bazen kendinleyken… Yalnızlığı önce kişilere bağladık sonra kendinle vakit geçirmeye. Yalnızlık bağ kurmakla ilgiliydi. Bizde gidip kendimize bir eş bulduk. Eşiyle bağ kuranları şanslı gördük. Kendiyle bağ kurabilenleri havalı bulduk. Ama kimse çıkıp maneviyattan bahsetmedi. Yalnız geldik yalnız öleceğiz lafı belki de insanın içindeki boşluktan çıktı. Her […]
İçimizdeki karanlığı görmek ne zor. Sabahattin Ali’nin romanındaki Ömer gibi her şeyi içimizdeki şeytana atfediyoruz. Ya sistem, ya kapitalizm, ya şeytan, ya da insanlar. Kimse masum değil. Ne şeytan ne de insan. Ama insanın bir şansı var. Seçim şansı. İçindeki karanlığı fark edip ışığı seçme şansı. Ya da hülyada kalıp bu dünyayı çekilebilir kılma çabası. […]
Bir an, ki, geçmişi silip attığınız. Bir an, ki, varlığınızı yok ettiğiniz. İnanmak?? Yapabileceğine inanmak?? Nedir insanı denemekten alıkoyan! Yanlışları yanlış yapan nedir? Hata yapmak neden lüks? Mükemmeliyet arzusu tıpkı kan arzusu! Beşer şaşar değil miydi!? Yapabileceğine inanmaya neden ihtiyacın var? Denemek, bu dünyanın gerekliliğidir. Sadece denemek için yaşarız. Yaşadıklarımız, yaşamayı denemektir.
Hayatın gereklilikleri var. İş, ev, sosyallik, sorumluluklar, görevler… Bir de önemli şeyler var. Bizim için önemli olan şeyler. Kendimizle kalmak, hobilerimiz, arkadaşlarımız, seyahatlerimiz veya değer katan bir şeyler yapmak… Bir şey için hayatı durduruyor musunuz? Örneğin: Sınava hazırlanırken masaya kapanmak gibi. Para kazanırken aile sıcaklığını unutmak gibi. Projeyi bitirirken işkolikleşmek gibi. Bir hedefimiz olduğunda temizlik […]
Başlamak mıydı zor olan? Devam etmek mi? Başlamak başarmanın yarısıymış. Belki de yarısı olan şey başarmak değildir. Kusurla yapabilmektir. Japon seramikleri gibi.
Sadece biri çıkıp ona gerçekleri söylesin istiyordu. Tüm isteği buydu. Her şeyle yüzleşmek ve geleceği bilmek istiyordu. Belirsizlik onu tüketiyor tıpkı bir ruh emici gibi ruhunu emiyordu. Yalnızca güvendiği bir otoriteye ihtiyacı vardı. Her şeyi bilen bir şamana ihtiyacı vardı. Kaygılarından kurtulmak istiyordu. Geleceği görmek istiyordu. Tek istediği buydu. Bu olduğunu sanıyordu. Oysa yüzleşmekten kaçıyor, […]
Kahve günümüzün bir sosyal zorunluluğu. “Hadi bir kahve içelim” sözü bende büyük bir stres yaratıyor. Fakat kahvenin yarattığı bu stresi birçok insan kavrayamıyor. Bu sosyal zorunluluğa hayır dediğimde insanlar bunu şımarıklık, marjinallik veya saçmalık olarak görüyor. Kimse kahveye değil geleceğimden çalmaya hayır dediğimi anlayamıyor. Kahve, enerjiyi gaipten getirmiyor. İnsanın gelecekteki enerjisini alarak bir anda ve […]
Son günlerde dikkatimi çekiyor. Herkes eleştirmenliğe soyunuyor. Mikrosundan makrosuna. Herkes bir yazıyı eleştirme cüreti gösterdiği gibi, bir kıyafeti de eleştirmeye hak görüyor kendini. Nedir bu başkalarıyla derdimiz. Anlaşılan kendimizden kaçmak artık çok daha kolay. Sosyal medya anasayfam başkalarına b*k atanlarla dolmaya başladı. Bozulan algoritmamı yeniden düzenlemem gerekecek şimdi.
Ata’mın izinde savaşa ve mücadeleye devam ediyoruz. Bu ülkenin geleceği biz gençlere emanet. 19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu Olsun.
Sizi ne sinirlendirir? Saygısızlığa tahammülüm yoktur. Katlanamıyorum, dayanamıyorum. Hoş görebiliyorum ama saygısızlık yapan kişi içimde çoktan ölmüş oluyor. Birinin arkasından kötü konuşulduğunda Birini anlamaya çalışmadan yargı dağıtıldığında Biri; işi, ailesi, evi, arabası, giyimi kısaca statüsü yüzünden görülmediğinde, aşağılandığında Her şeyin kurbanı olup suç başkalarında arandığında … Çok sinirlenirim. Her biri bir saygısızlık içeriyor. İnsanın başkasına […]
