Hangi kitabı diğerlerinden daha çok okudunuz? Bir romanı ikinci kez okumak dünyanın en sıkıcı işidir. Fakat kült bir eseri ikinci kez okumak öğrenmeye giden zorunlu bir adımdır. Altı kez okumak ne anlama gelir? Lise yıllarımda çok sevdiğim yazar Ahmet Şerif İzgören’ nin “Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır” kitabı o zamanlar başucu kitabımdı. Bir […]
Tam her şeyin bittiğini düşündüğün anda, Tüm ışıklar sönüp karanlıkta kaldığında, Bir ışık belirir ansızın. Camdan yansıyan ışığın dans etmesi gibi. Baharın kokusunu burnuna çekmek gibi. Meltemin tenine dokunması gibi. Yeşermeye başlar insan yeniden. Kuruma ihtimalini bilerek.
Sen benim çiçeğimsin Ve ben senin arın Beni hayatta tuttuğunu biliyorsun Yaptığım her şeyin nedeni sensin Benim diğer yarım Beni alıp bir nehirden aşağı bırak Seni her nereye götürürse oraya giderim Beni kollarına al Hangi gezegendeysen oraya giderim 🎶🎶 Take me on, Saltnpaper
Hepimizin gördüğü “persona”. Kimliklerle dolaşıyoruz etrafta. Nadiren görüyoruz yosunun içindeki nilüferi. O halde neden kıyas yapalım? Neden kıskançlık edelim? Hepimiz mükemmel bir kimlik inşa etmiyor muyuz? Kaç kişiye gösteriyoruz gerçek “ben”i ? Biz haberdar mıyız kendi karakterimizden? Yosunun içinde bir nilüfer olduğunu biliyor muyuz?
Kendimi acımasızca eleştirirken içimdeki şefkat nereye kayboluyor? Kendime dair her şeyi taraflı görürken içimdeki adaletçi nereye kayboluyor? Kendime kızarken içimdeki muhalefetçi nereye kayboluyor? Kendimi kırbaçlarken içimdeki muhafız nereye kayboluyor? Neden her şeye karanlıktan bakarken ışık kayboluyor? Oysa bir mum ve bir çakmak yeter. İçimdeki karanlığı söndürmeye.
İnsanın bütün çabası anlaşılmak. İnsanın bütün çabası anlatmak. Ve yine insanın bütün çabası anlamak. Anlamadan yaptığımız her şey çatışmaya çıkıyor. Anlatmadıkça, anlatmadıklarımız içimizde dert oluyor. Ve insan anlaşılmadığında koca bir dağ bile olsa yapayalnız hissediyor. Dinlemek… Kendimizi veya başkalarını dinlemek. Sorunlarımızı çözer mi?
Başlamak mıydı zor olan? Devam etmek mi? Başlamak başarmanın yarısıymış. Belki de yarısı olan şey başarmak değildir. Kusurla yapabilmektir. Japon seramikleri gibi.
Sadece biri çıkıp ona gerçekleri söylesin istiyordu. Tüm isteği buydu. Her şeyle yüzleşmek ve geleceği bilmek istiyordu. Belirsizlik onu tüketiyor tıpkı bir ruh emici gibi ruhunu emiyordu. Yalnızca güvendiği bir otoriteye ihtiyacı vardı. Her şeyi bilen bir şamana ihtiyacı vardı. Kaygılarından kurtulmak istiyordu. Geleceği görmek istiyordu. Tek istediği buydu. Bu olduğunu sanıyordu. Oysa yüzleşmekten kaçıyor, […]
Minik dalgalar içindeYemyeşil yapraklarıylaGörkemli bir duruş sergiliyorduKüçük bir denizkızınınDinlenme yeri gibiSuya bitişik bir söğüt duruyordu Gölün durusuSöğütün ihtişamıDenizkızının masumiyetiBir anlık güzelliğin içindenGözlerini açtığındaHer şey kaybolurHissi kalbinde kalır.
Bir an gelir ve tüm yüklerin altında ezilirken durur ve nefes alır insan. İşte baharın en güzel yanı insan durduğunda duyduğu o cıvıltı sesleri. Bugün güne farklı bir kuş sesi ile uyandım. Belki seyahata gelmiştir bizim apartmana. O güzel sesi yüzümü güldürdü. Güzelliklerle geçen bir gününüz olması dileğiyle.
sosyoşifacı 