Aklınıza gelen ilk şeyi not edin.

Ah Şifacı, acıya tutunuyorsun.

Kalbinde yara var.

Kalbinde boşluk var.

O boşluğu nasıl dolduracağını bilmiyorsun.

Yaranı nasıl kabuk bağlatacaksın unutuyorsun.

Bu yüzden de acıya tutunuyorsun.

Acını daha da büyütüyor, kendini çıkmaza sokuyorsun.

Kontrol etme.

Bırak duygu gelsin, hisset ve geçmesine izin ver.

Ne diyordu Seneca:

“Acımız için sızlanarak acımıza ikinci bir acı eklememeliyiz.”