Gökyüzünde kara çaylak uçarken
Şakıyen kuşların uçarak ormana saklandığını anladığım
An
Polisten kaçarak hızla ara sokağa saklandığım 
O anı düşündüm.
Rüzgardan ağaç yaprakları savrulup
Saksağan öttüğünde kesin yağmur yağacağını anladığım an
Şemsiyesiz rüzgara yüzümü gömdüğüm
O anı düşündüm.
Ağustos böceğinin ötüşüyle kendini duyuran
Solucanın da bir yüreği olduğunu üzerine basıldığında büzüldüğünü
Anladığım an
Hüzünle karşılaştırılacak bir gerçeğin olmadığına inandığım 
O anı düşündüm.
Kulakotunun çorak topraklardan yetiştiğini,
Adsız bitkilerin tohumlarının bile değerli olduğunu anladığım an
Yoksulluğu düşünerek 'yaşamak' sözünün altına çizdiğim
O anı düşündüm.
Kendi gölgesine basmamak için
Güneşi karşısına alıp yürüyen bir şairin olduğunu anladığım an
Hiç kimsenin ilgilenmediği yalnızlığa adanan şeyin şiir olduğunu
Anladığım an 
Şiirin dünyayı değiştirebileceğine inandığım 
O anı düşündüm.

Dönüp baktığımda
O anlar zirve noktasıdır.

Chun Yang-Hee