İcat edilmiş bir şeyi ortadan kaldırmak isteseydiniz bu ne olurdu?

Tabi ki bluetooth kulaklıklar olurdu.

İcadı en mantıklı teknolojik aletlerden biri olabilir kablosuz kulaklıklar.

Küçücük bir yer kaplayan, hareket özgürlüğü veren rahat ve kolay kullanım sağlayan kablosuz kulaklıklar oldukça konforlu.

İtiraf etmeliyim ki, konforu için daha fazla radyasyona maruz kalmayı bende seçtim.

Hareket özgürlüğü bir kulaklıktan bekleyebileceğim temel bir istekti. Nitekim icat edilene kadar yıllarca bu konuda şikayetlenip durmuştum.

Fakat toplum içindeyken yaşanan sorunlar, kablosuz kulaklıkları benim gözümde bir canavara çevirdi.

Kulaklığı görmeden benimle iletişim kurmaya çalışanları ve ben duymadığımda neler hissettiklerini, birini kötü hissettirme ihtimalini vs. kenara koyacak olursam toplum içindeyken kulaklıkları taktığımda canım için yaşadığım stres çok yüksek.

İnsan bu ya dalar bazen, kulağındaki sese. Çevresini unutur gider. O anda hızla bir motor geçse ve çevremizdeki insanlar bize seslense ama biz duymasak! Bu tür senaryolar her dışarı çıktığınızda aklınızda dolansa!

Peki ya kablosuz kulaklıkla konuştuğumuzda ne oluyor? Toplum alıştı artık ‘deli’ der gibi bakmıyorlar ama kendileriyle konuştuğumuzu sandıkları olabiliyor.

Düşünsenize bir parkta otururken yanınıza birisi geliyor ve konuşmaya başlıyor. Siz de nezaketen onu dinliyor, kısa kısa cevaplar veriyorsunuz. Sonra bir bakmışsınız yanınızda oturan kişi kablosuz kulaklıkla konuşuyormuş!

Şimdi kim deli? 🙂

İki taraf içinde can sıkıcı bir durum.

Bütün konforuna rağmen toplum içindeyken yaşadığım stres seviyesi had safhada.

Kablosuz kulaklıklar ya ortadan kaldırılsın ya da sadece evde kullanılsın. 🙂