İnsan neden ne düşündüğünü bilemez? Zihnin karmaşası, düşüncelerin dağınıklığı ve içsel sessizlik üzerine bir yazı.

İnsan bazen ne düşündüğünü bile bilmiyor.
Düşünceler çoğu zaman zihnimize sırayla üşüşmüyor. İç içe geçmiş, yarım kalmış ve sürekli yer değiştiriyor.

Bir şeyi düşünürken aslında başka bir şeyin izini sürüyor sonra o da başka bir şeye bağlanıyor. Başlangıç noktası kaybolduğu gibi alakasız başka bir noktada kendini buluveriyor insan.

Aynı anda çok fazla şey düşününce insan kendi zihnine yabancılaşıyor. Ne düşündüğünü fark etmiyor, neden düşündüğünü anlamıyor ve bir süre sonra kendine ait olmayan şeyleri kendi düşüncesiymiş gibi algılıyor.

“Hiçbir şey düşünmüyorum” dediğimiz anlarda bile aslında çok şey oluyor, sadece sessizce.