Bugün fark ettim.

Senden ayrılamıyorum,

Çünkü ayrılmanın sorumluluğunu alamıyorum.

Evet ayrılmanın da sorumlulukları var.

Karşı tarafı incitmiş olmak,

Verilen emek ve zamanı kenara koyabilmek,

Bazı şeylerden vazgeçmeyi kabul etmek,

Ayrılmadan sonra yaşanacak şeyler…

Ben seni incitmek istemiyorum.

İkinci kez umudunu kırmak

Gerçekten zor.

Üzül istemiyorum.

Ama

Kendimi incitmeyi göze alıyorum.

Seni incitmemek için kendimi incitiyorum

İlişkide kalarak

Senin bana verdiğin zararları da

Kabul ediyorum.

Kendime ihanet ediyorum.

Bazı insanlar için başlamak zordur

Bazıları için bitirmek.

Benim için

Bitirmek başlamaktan daha zor.

Şimdi de olduğu gibi.

Ama dugusal o eşiği aşmak,

Zor olan.

Bitirmek o kadar da zor değil.

Kendime bahaneler sundum.

Zihnimdekileri değiştirmem için kendime dönmem gerekti.

Kendimi kendime ispat etmek zorunda değilim.

Kendimi anlayabilir ve şefkat gösterebilirim.

Duygusal açlıklarımı doyurmaya çalışmak ise gereksiz bir çabaydı.

Çünkü açlıklar bu şekilde doymaz.

Göremedim.

Açlıklarımın peşinde olduğumu sandım.

Büyük bir yanılgı içine girdim.

Sen kurtarıcı değilsin

Bende kurban.

Bu ilişki başlamadı

O yüzden bitemez.

Bize sadece yollarımıza bakmak düşer.

Yeni yollarda eğlenmek düşer.

Kendi hayatlarımızda meşgul olmak düşer.

Biz diye bir şey yok.

Biz hiç biz olmadık

Olamayız.

Sen içini açmaktan aciz

Ben içimi kapatmaktan.

Biz başka dünyaların insanıyız.

İç dünyalarımız bambaşka.

Nasıl 1+1=1 olalım?

Olamayız.

O yüzden

Elveda…