Anladım neden gidemediğimi,

Neden senden uzaklaşamadığımı.

Sandım ki içimde bir yerlerde

Küçük bir çocuk var

Sana tutunuyor,

Sandım ki

Toksik bir ilişkide

Trravmalarımlayım.

Meğer değiştirmek istemişim

Zihnimdeki algıları değiştirmekmiş çabam.

Kalmak istiyordum

Çünkü kendimi ikna etmem gerekiyordu

Bir şeyleri ispat etmem gerekiyordu.

Bir önceki ilişkimin kalıntılarını kazımak istiyordum.

İnsan nasıl fark etmez bunu?

Nasıl fark etsin ki

Yıllar önce yaşanmış bir şeydi

Üstelik de kendi kendime çözdüğümü sanırken..

Bazen insan o kadar çok yara alır ki

Artık neresinin kanadığını göremez.

Bende de öyle olmuştu.

Eski sevgilimden ayrıldığımızdan beri

Bende açtığı yaraları sarmakla uğraşıyordum

Birkaç yıldır.

Ama yetmemiş

Sandığımdan daha çok darbe almış kalbim

Üzgünüm.

Seni bu şekilde kullandığım için.

Diyecek tek bir kelimem yok.

Aşağılığın biriyim.

Ama sende farklı değilsin.

İki aşağılık birbirini bulmuş

Kimse kimseyi iyileştirmiyor

Ama yine de ellerimizdeki malzeme bu

Travmalarımın üstüne travma yaratacaksın diye korksamda

Henüz zamanı gelmedi ayrılmanın.

İkimizin de bu ilişkide olmasının bazı çıkarları var.

Masum biri olsaydı karşımda

Dünyanın en pis insanı olurdum.

Yanlış anlama beni

Sen hak ettin demiyorum.

Sadece bana verdiğin zarara karşılık

Seni biraz kullanmak istiyorum.

Aslına bakarsan hiç etik değil

Hiç benlik de değil.

Zaten son üç dört yıldır

Ben, ben de değil.

O yüzden bana izin ver

Kendime kanıtlamam gereken şeyler var.

Ben sana izin verdim

Sende beni kullanıyorsun.

Biraz da sıra bende.

Eee dünya böyle

Al gülüm ver gülüm

Sen çıkarla gelirsen

Karşında da fedakar birini bulamazsın.

Kalbini açmazsan

Karşındaki de sana samimi olmaz.

Ne ekersen onu biçersin!