Genç bir tüccar evine geldiğinde evinin soyulmuş ve yakılmış olduğunu görür. Geriye kalan tek şey evin önündeki küçük, yanmış bir bedendir. Bu bedenin oğluna ait olduğunu düşünerek ağlamaya başlar, göğsünü yumruklar, saçlarını yolar. Oğlunu çok seven tüccar oğlunun küllerini her an yanında taşır. Bir kesenin içine külleri koyar ve çalışırken bile külleri yanından ayırmaz.