Düşünerek dünyayı kurtaramazsın
Takma kafana Salla gitsin Ölüm diye bir şey var.
Takma kafana Salla gitsin Ölüm diye bir şey var.
“Her hayalperesti çarmıha gerin otuz yaşında,Tanımaya görsün dünyayı bir kez, aldatılan aldatan olup çıkar.” Goethe
Kendi küçük hayatımda Dertlerim olduğunu zannediyorum.
Başkalarına zorunlu olmak… Hayatı yaşayamayacak kadar zorunlu olmak… Ama yine de şükretmek! Beterin beteri her zaman var.
Kötü hissettiğimizde bir sebep ararız. İyi hissettiğimizde mutlu olur devam ederiz. Oysa bazen nedensizce mutsuz olur bazen de nedensizce mutlu oluruz.
Düşünceler arasında sıkışıp kalmak ve düşünmek zorunda olmak… Düşünceleri de demir para gibi boyutlarına göre ayırmanın kolay bir yolu olmalıydı.
Umut ve umutsuzluk arasında hem uçurum hem de ince bir çizgi var.