Doğru neydi?
İyilik yapmak mı?

Tüm doğrularım yıkılmış gibi
Tüm zeminlerim sarsılıyor yokluğunda
Deprem oluyor bebeğim
İçimdeki sen yok oluyorsun

Bilmiyorum artık gerçek ne
Bilmiyorum artık doğru ne
Yalanlara alıştı yüreğim
Dürüstleri kabul edemiyorum

Egonu özledim bebeğim
Minik bebeğim olmanı özledim
Saçlarını okşayıp
Tatlı sözlerimle gülümsemeni özledim

Yine çağırsam seni
Seslensem sana bebeğim diye
Yine dönüp bakar mısın bana
Gülümser misin o tatlı dudaklarınla
Bakar mısın bana sevimli gözlerinle

Gittiğin yerde bulabilir miyim seni sevgilim
Kaldırımları dost yapsam kendime
Ağaçları komşu
Kuşları haberci
Sana haber göndersem her biriyle
Duyar mısın sesimi
Arasam seni her birinin yardımıyla
Bulabilir miyim seni

Deprem oldu bebeğim sen gittiğinden beri
Yıkıldı birçok şey
Yerle bir oldu binalar
Çatladı zeminler
Çukurlar açıldı her bir yana
Sırf sen yoksun diye

Karmakarışığım sevgilim
Moloz yığınlarının arasında arıyorum
Sana dair bir iz bulabilmek için
Tüm geçmişi yeniden yaşıyorum

Nerede hata yaptım sevgilim
Seni kaybetmek için ne yaptım
Belki de üzerine fazla titredim
Belki de doğru yerde değildim

Kalbimden kalbine giden köprü yıkılmış sevgilim
Zorlukla inşa ettiğimiz o köprünün yerinde boşluk var şimdi
Anladım ki sevgilim köprünün ucu sana hiç ulaşmamış
Kalbin bana hiç açılmamış
O köprü hiç sağlam olmamış

Karmakarışığım sevgilim
Deli sorularla boğuşuyorum
Belkilerle ayakta kalmaya çalışıyorum
Umutla yaşıyorum
Ama biliyorum ki
Bir gün
Bir gün
Işığın sönecek
Ve benim ışığım yanmaya başlayacak.