İnsan bazen başladığı yere geri döner. Nasılını, nedenini bilmeden döner dolaşır ve olduğu yere geri döner.

Amaç dönmek olsaydı zaten hiç gitmezdi. Hiç gitmeseydi geri dönecek bir yerde olmazdı.

Bazen gitmek bazense kalmak yıpratıcıdır.

Bir şekilde mücadele ettim onca zaman. Kalabilmek için tutunabilmek için çaba harcadım. İstediğim şeyin bu olduğuna inandım, inanmak istedim. Sonra yapamayacağıma dair bahaneler ürettim. Tutunmak istemedim. Tutunamadım. Çünkü mükemmeli aradım. En iyisi için uğraşarak enerjimi tükettim. Çabalarken bir adım ileri atmak istedim ama bir adım geri gittim. Bir zamanlar istediğimi düşündüğüm için emek harcadığım alanı bırakarak başka sularda kayboldum. Çoğu zaman o sularda boğuldum. Bazen suyun tatlı mı tuzlu mu olduğunu anlayamacak kadar kendimden geçtim. En sonunda ise vazgeçtim.

Evet vazgeçtim. Fakat vazgeçmek yetmedi. Amaçsızlıkta boğulmaktan sıkıldım. Yinede yeniden denemek için kendimde o gücü bulamadım. Bende kendime bir inanç yaratıp beklemeye başladım. Doğru olanın bana geleceğine dair yarattığım inancın sonuçlarını beklemeye başladım. Dışım sakin bir denizi içim ise fırtınalı bir denizi andırıyordu. Bekliyordum ama bu beklemek beni rahatsız ediyordu. Düşüncelerimden kurtulamıyordum. En sonunda minik bir liste hazırlamaya başladım.

Bir süre farklı bir şey istedim başka bir süre farklı bir şey. Emin olamadım hiçbir zaman. Hala daha emin değilim. Bu yüzden seçimimi de henüz yapmadım. Ama değişen bir şeyler var. Ufacıkta olsa denemek için artık gücüm var. Nereye kadar ilerlerim, nasıl başa çıkarım, başarabilir miyim diye düşünmeden hayatımda adım attım ilk defa. Sonuç ne olur bilmiyorum.

Tekrar deneyebilmek için geri döndüm. Seçimim doğru mu bilmiyorum. Artık doğru olmasıyla da ilgilenmiyorum. Sadece yeniden denemek istiyorum. Dönüp dolaşıp geri dönmüş olsam da geri dönen ben artık farklı bir ben bu yüzden yeniden denemeye değer diyorum kendime. Bıraktığım yer hala aynı mı henüz anlayacak kadar zaman geçirmedim. Ne olacağını merakla bekliyorum. Farklı bir ben geri döndüğü için bırakmak istersem anlayışla karşılayabileceğim, devam etmek istersem ise çaba göstermek için elimden geleni yapacağım.

Hayatımın ilginç bir dönemindeyim. Bir yanda bıraktığım bir şeye geri dönüyorum öbür yanda hayatım boyunca bırakamadığım tekrar tekrar geri döndüğüm şeyi bırakıyorum. Neyseki bunu ilginç bulacak kadar iyi hissediyorum ve bunu fark ederek daha da iyi hissediyorum.

İçim hala fırtınalı bir deniz. Yinede dümeni zorla tutmaya çalışıyorum. Belki yön vermek için erken olabilir. Belki fırtınanın dinmesini beklemek en doğru seçimdir.

Fırtının dinip dinmeyeceği, güneşin açıp açmayacağı belirsizliğine rağmen dümeni tutmayı deneme cesaretini gösteriyorum.

Geçmişte ne olduğunu biliyorum gelecekte ise ne olacağını bilmiyorum. Geçmişi de geleceğini de nasıl düşünmek istersem öyle düşünebileceğimi, kendi anlamımı kendimin yaratabileceğimi önceden öğrenmiş olsamda uygulamaya yeni başladım. Umarım bundan sonra beni üzen, yıprataran, zorlayan geçmişe beni kaygılandıran, streslendiren ve endişelendiren geleceğe kendi anlamımla bakabilirim.

İçimizdeki fırtınaları dindirebildiğimiz, dümenimizin başına geçebildiğimiz ve ona yön verebildiğimiz bir gelecek diliyorum. O zaman geldiğinde hava durumu hala belirsiz olacak ama bizim elimizde pusula ve tecrübe olacak.