Merhaba yeni yazımla sizlerleyim. Bilmeyenler için kendimi tanıtmaktan onur duyarım ben Şifacı. Bloğuma hoş geldiniz.

Öncelikle bu yazıma ilham olan 46′ lık dergisine teşekkür ediyorum. Severek takip ettiğim bu derginin 4. sayısında empati kavramını okuduğumda aklımda şimşekler çaktı 😉 . Bende bulduğum ilk vakitte yazmaya başladım.

Klasik bir soruyla başlamayalım mı, sizce empati nedir?

EMPATİ NEDİR?

Empati genel geçer tanımıyla kendini başkasının yerine koymadır. Bu tanımı biraz daha açalım. Kendini başkasının yerine koymak!

Tasımı tarağımı toplatıyorum beynime diyorum ki hadi toparlan geziye gidiyoruz. Önce eşyalarını hazırlıyor işte nöronları bir kutuya değerleri başka bir kutuya kültürü cam bir fanusa tek tek koyuyor ardından da valize. Duyguları olmazsa olmazı zaten onları yanına aldığı sırt çantasına yerleştiriyor. Benim için telefonum neyse onun içinde duygular o! Sonra bir güzel süsleniyor; bakımı zaten olmazsa olmaz, saçlarını güzelce tarıyor, kıyafetlerini ütülüyor, ayakkabısını parlatıyor… Eh sonunda hazır ( bazen onu beklemekten çok sıkılıyorum 🙂 ) artık çıkabiliriz.

Önce olay yerine intikal ediyoruz. Bakın burası önemli. Karşımızdaki kişinin beynine giriyoruz. Geçmişte nasıl bir hayatı olmuş, şimdi nasıl bir hayatı var bize gösterirse ya da önceden tanıdığımız biriyse hepsini kısaca öğreniyoruz sonra o an ki duygularına bakıyoruz, düşüncelerini inceliyoruz, yapıp ettiklerini felan öğrendikten sonra olayın durum değerlendirmesini yapıyoruz. Burası kekimizin püf noktası, olayın değerlendirmesini kendi beynimiz ile değil onun beyni ile yapıyoruz. Böylelikle onun bakış açısını öğreniyoruz ve olaya tamamen onun gözünden bakıyoruz.

Yani kısacası bir olayı, durumu, herhangi bir şeyi bu duruma ya da olaya şahit olan biri ile ya da onu anlamak için kendimizi onun yerine koyup bir süre onun gibi düşünmemize ve hissetmemize, onu anlamamıza empati diyoruz. Çok mu karışık oldu. Anlayabildik mi?

NEDEN EMPATİ YAPARIZ?

Empati ne işimize yarar? Empati bir olayda veya durumda göremediğimiz bakış açılarını bizlere sunabilir, bencil olmamıza yardım edebilir( iyi anlamda bir bencillik) ya da bencil olmamamıza yardım edebilir, karşıdakini anlamamızı sağlayabilir, tartışmayı sonlandırmamıza yarayabilir. Bunun sonucunda da karşımızdakine, olaya, duruma ya da şeye farklı bir gözle bakmaya başlarız.

Ya ne gerek var böyle şeylere, neden bizi uğraştırıyorsun ki? diyebilirsiniz. Evet bence de ne gerek var. Ben empati yapmak istemiyorum kardeşim kendimle gül gibi geçiniyorum bencillikte çok güzel, her zaman haklı olmakta.

Bu durum bir süre daha böyle devam etti taaa kiii empati yapana kadar. Demeyi çok isterdim fakat bunu hiç yaşamadım. Çünkü hep AŞIRI EMPATİ yapan birisi oldum. O yüzden hep isterdim ki bencil olayım, hep haklı olayım, sorunsuz sıkıntısız yaşayıp gideyim. Uzaktan empati yapmamak böyle görünürdü bana ve çok cazip gelirdi. Fakat bunun doğru olmadığı zamanla öğrendim. Sizce peki empati yapmak mı daha iyi empati yapmamak mı?

Empati yapmanın benim için en güzel yanı herhangi bir şeye farklı bir bakış açısıyla bakabilmektir. Başkasının gözlerinden görmek, başkasının duygularını hissetmek, onunla bütünleşmek ve o olmak… Bunu sadece siz isterseniz yapabilirsiniz ve tamamen hayal gücünüze kalmış bir durum. Bir gün çiçek olup fotosentez yaparken başka bir gün kavganın tam ortasında yumruk atarken hayal edebilirsiniz kendinizi. Başkasına göre burası biraz empatiden uzaklaşmış görünüyor olabilir yinede ben empati diyorum çünkü hayal ediyor olsak da biz biz olmaktan çıkıp başka bir ruh, beden, enerji haline geliyoruz artık adına her ne derseniz.

EMPATİNİN KÖTÜ YANLARI VAR MI?

Bana empatinin iyi yanlarını söyledin peki ya kötü yanları diyecek olursanız buna da hemen cevap vermek isterim. Empatiyi doğru yerde ve doğru zamanda yapmazsanız duygularınızı yok saymış olursunuz. Yani bir nevi kendinizi yok edebilirsiniz.

Bununla ilgili bir sürü anım var. Empati hayatımın her yerine nüfus etmiş durumda. Hal böyle olunca birisiyle olan küçük bir münakaşa da, tartışma da ya da tatlı bir sohbette bana katılmayan herhangi bir görüşte empati ile hemen karşı tarafı haklı çıkararak kendimi, duygularımı, düşüncelerimi, hayat tecrübelerimi yok sayıyorum. O zaman da silikleşiyorum. Bu yüzden silik olmak nasıl bir şey sanırım biliyorum.

Empatiyi sık sık yapıyorsanız ve eğer yaptığınız bu empatiden etkilenip kendi süzgecinizden geçirmiyorsanız farklı bir bakış açısı olarak değil de onu haklı çıkarmak için bir uğraş veriyorsunuz demektir. Bu da insanı çok yorar, hiçbir durumda haklı olunmaz ve sürekli bir suçluluk duygusu sarmalar kişiyi.

Sanırım bu yazıdan sonra daha dikkatli olmam gerekecek :). Artık bu konuda kendime çeki düzen vermenin zamanı geldi.

Peki sizler empati yapmak zorunda kaldınız mı hiç ya da buna zorlandız mı? Empati yapar mısınız? Sizler de benim gibi aşırı empati yapanlardan mısınız ya da hiç empati yapmayanlardan mısınız? Eğer öyleyseniz bu nasıl bir şey iyi ve kötü yanları neler? Benimle paylaşmak isterseniz aşağıda yorumlar kısmına yazabilirsiniz.